2. Ο αιγαιόγλαρος, η λαγγόνα, ο βασιλαετός, ο γυπαετός, το κιρκινέζι είναι μερικά απειλούμενα είδη πουλιών, τα οποία τέθηκαν κάτω από την προστασία της πολιτείας. Σε συνεργασία με τους συμμαθητές σου βρες φωτογραφίες των πουλιών αυτών και συγκέντρωσε πληροφορίες για τη ζωή τους.
Ο Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) είναι ο μόνος γλάρος που απαντάται αποκλειστικά στη Μεσόγειο.
Έχει άσπρο σώμα και γκρίζες φτερούγες με μαύρες άκρες , κόκκινο ογκώδες ράμφος ράμφος και σκούρα πόδια.
Πληθυσμοί έχουν καταγραφεί στην Αλγερία, στην Κύπρο, στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στην Τυνησία και στην Τουρκία.
Τρέφεται κοντά στις ακτές, κυρίως με μικρά αφρόψαρα.
Στο παρελθόν ο Αιγαιόγλαρος ήταν πολύ πιο σπάνιος, οι αριθμοί του όμως αυξήθηκαν πρόσφατα και υπολογίζονται τώρα στα 18.700 ζευγάρια.
Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι υπάρχουν περίπου 600 ζευγάρια Αιγαιόγλαρων σε πάνω από 20 μικρές διάσπαρτες αποικίες, που είναι ο μεγαλύτερος πληθυσμός στην ανατολική Μεσόγειο.
Η Λαγγόνα είναι υδρόβιο πτηνό της οικογενείας των Φαλακροκορακιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η λαγγόνα είναι ο μικρότερος κορμοράνος στον κόσμο. Έχει μικρό μέγεθος (ο μικρότερος σωζόμενος κορμοράνος) και σκούρο καφέ-
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ε.Ε. όπου αναπαράγεται η Λαγγόνα. Στις Λίμνες Μικρή Πρέσπα και Κερκίνη βρίσκονται οι σημαντικότερες αποικίες της, ενώ υπάρχει κι ένας μικρός πληθυσμός στη Λίμνη Πετρών. Ο αναπαραγόμενος πληθυσμός του είδους στη χώρα μας, φαίνεται να ξεπερνά τα 600 ζευγάρια.
Ζει σε υγροτόπους με στάσιμα ή λίγο ρέοντα ρηχά γλυκά νερά και σπανιότερα, το χειμώνα, σε παράκτιους υγροτόπους. Φωλιάζει κατά αποικίες σε καλαμιώνες ή σε πυκνά δένδρα, μόνο του ή με ερωδιούς, Κορμοράνους, Χουλιαρομύτες κ.ά.. Τρέφεται με μικρά ψάρια και σπανιότερα με μικρά υδρόβια θηλαστικά και καρκινοειδή που πιάνει βουτώντας.
Οι κυριότεροι λόγοι μείωσης των πληθυσμών της Λαγγόνας τα τελευταία έτη, είναι η αποξήρανση και η σοβαρή υποβάθμιση των υγροτόπων, η ρύπανση των γλυκών νερών, η ενόχληση και η καταστροφή των παρόχθιων δασών, καθώς και το παράνομο κυνήγι και ο πνιγμός πολλών Λαγγόνων σε δίχτυα.
Ο Βασιλαετός είναι ο σπανιότερος αετός της Ελλάδας και ένα από τα σπανιότερα αρπακτικά πουλιά των χωρών της Μεσογείου.
Είναι από τα μεγαλύτερα μέλη του γένους και μόνον ο χρυσαετός είναι λίγο μεγαλύτερος σε μέγεθος και με μεγαλύτερη ουρά. Όμως ο βασιλαετός έχει το μεγαλύτερο λαιμό από τους μεγάλους αετούς.
Μήκος σώματος: (68-
Άνοιγμα πτερύγων: (175-
Βάρος: Αρσενικό 2,45-
Έχει χρώμα πολύ σκούρο καφέ, σχεδόν μαύρο. Η ουρά είναι ασημογκρίζα καφετιά με μικρές παράλληλες, λεπτές μαυριδερές λωρίδες. Η ίριδα είναι ανοιχτή γκρίζα, το ράμφος είναι γκρίζο με μαύρο άγκιστρο.
Τρέφεται με τρωκτικά, ερπετά και άλλα μικρά ζώα, που πιάνει με τα δυνατά νύχια και το ράμφος του. Κάθε ζευγάρι γεννά 2-
Στην Ελλάδα έρχονται πλέον μόνο μεταναστευτικοί πληθυσμοί, κυρίως νεαρών ατόμων, ενώ δεν υπάρχουν πια ενδείξεις φωλιάσματος και κατατάσσεται στα Κινδυνεύοντα Eίδη.
Η δραματική μείωση του αριθμού αυτών των πανέμορφων και τόσο χρήσιμων πουλιών, οφείλεται στο παράνομο κυνήγι, στα γεωργικά δηλητήρια και στη συρρίκνωση των δασών.
Ο Γυπαετός είναι το μεγαλύτερο πτηνό της Ευρώπης. Το μήκος του σώματος του μπορεί να φτάσει τα 125 εκατοστά και το άνοιγμα των φτερών του τα 277 εκατοστά. Το βάρος του κυμαίνεται από 5.6 έως 7 κιλά.
Στην νότιο ανατολική Ευρώπη ζουν μόνο στην Κρήτη όπου υπάρχουν 4-
Το ελληνικό του όνομα Γυπαετός προκύπτει από το παρουσιαστικό του, συνδυάζει την μεγαλοπρέπεια του αετού και τις διατροφικές συνήθειες των όρνιων, πτωματοφάγος.
Το λατινικό όνομα barbatus σημαίνει "γενειοφόρος" εξαιτίας των φτερών κάτω από το ράμφος του που μοιάζουν με γένια.
Είναι ημερόβια αρπακτικά πτηνά. Το 85-
Ο Γυπαετός καταπίνει τα μικρά κόκαλα ολόκληρα. Τα μεγαλύτερα τα κουβαλάει στον αέρα και τα αφήνει να πέσουν σε συγκεκριμένα κοφτερά βράχια για να σπάσουν. Σπάνια επιτίθενται σε ζωντανά θηράματα όπως χελώνες και σαύρες αλλά πιο συχνά σε σχέση με άλλα όρνια. Τα αγριοκάτσικα και τα πρόβατα που πεθαίνουν στα βουνά της Κρήτης είναι η κύρια τροφή φαγητού τους.
Σπάνια απαντώνται σε υψόμετρα κάτω των 1.000 μέτρων, συνήθως ζουν πάνω από τα 2.000 μέτρα. Στο Έβερεστ μπορούν να ζήσουν σε υψόμετρο 7.300 και έχουν παρατηρηθεί να πετάνε στα 7.800 μέτρα.
Το Κιρκινέζι (Falco naumanni ) είναι είδος γερακιού (είδος Τρωτό ως Σχεδόν Απειλούμενο) που απαντάται στον ελλαδικό χώρο και αποτελεί «δείκτη υγείας» του περιβάλλοντος.
Είναι ένα κομψό, μικροκαμωμένο γεράκι, με σχετικά στενά, μυτερά φτερά και στενή ουρά. Έχει μήκος 29-
Είναι μεταναστευτικό είδος και έρχεται στην Ελλάδα το καλοκαίρι για αναπαραγωγή. Τον χειμώνα είναι απίθανο να τα δούμε στη χώρα μας, εκτός από εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις. Νωρίς την άνοιξη, όταν επιστρέφουν από την Αφρική όπου ξεχειμώνιασαν, θα τα δούμε σε μεγάλες ομάδες σε στήλους της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ, ή όλα μαζί σε μεμονωμένα δέντρα στον κάμπο.
Χτίζει τη φωλιά του κυρίως στις μικρές τρύπες στις στέγες. Η γέννα είναι (3 έως 6) αυγά που τα επωάζει κυρίως το θηλυκό για 28 ημέρες.
Προτιμάει τα ανοιχτά οικοσυστήματα ( λιβάδια, καλλιεργημένους αγρούς, ξερές τοποθεσίες τύπου στέπας και χαμηλούς λόφους με λίγη βλάστηση).
Τρέφεται με έντομα, που αποτελούν έως και το 80% της διατροφής του. Κυνηγάει κυρίως ακρίδες και γρύλους αλλά συχνά παρατηρείται να κυνηγάει και ποντίκια και σαύρες στα χωράφια.
| 1 Ο χάρτης |
| 2. Τα είδη χαρτών |
| 3. Η ταυτότητα του χάρτη:Τίτλος και υπόμνημα |
| 4. Η ταυτότητα του χάρτη: Κλίμακα |
| 5. Προσανατολισμός με τη βοήθεια του χάρτη |
| Επαναληπτικό Α΄ Ενότητας |